Kochaj Lubuskie - zabytki techniki - Kolejowy wiadukt w Łagowie
Ceglany wiadukt kolejowy z 1909 roku w Łagowie nad drogą (ul. Mostową) w kierunku Żelechowa – harmonijne proporcje i wysmukłość trzech łuków idealne wkomponowana w krajobraz. 25 metrów wysokości, 40 metrów długości. Urokliwy sam w sobie i zarazem doskonały punkt widokowy na zamek i centralną część miasteczka.
Powstał w 1909 r. przy okazji budowanej w latach 1907-1909 linii kolejowej Międzyrzecz-Toporów łączącej powstałe wcześniej linie kolejowe Frankfurt-Poznań (1870 r.) i Międzyrzecz-Międzychód (1887 r.) - uroczyste otwarcie linii kolejowej z łagowskim wiaduktem nastąpiło 1 sierpnia 1909 r.
Usytuowany na wysokim nasypie idealnie wpisał się w krajobraz miasteczka. Różnica między powierzchnią drogi, a poziomem torów wynosi 25 m. Cały wiadukt – trzy łuki - ma długość 40 m. Obiekt został zbudowany prawie w całości z cegły (łukowe sklepienia, przyczółki, ściany czołowe przęseł). Z granitu wykonano kapinosy (na których wspierają się metalowe barierki) i schody prowadzące na nasyp od wschodniej strony.
Jeszcze w latach 90. ub. wieku jeździły po nim pociągi z Międzyrzecza do Toporowa. Z czasem linia stała się nieczynna. W 2008 roku oczyszczono tory i wznowiono ruch pociągów towarowych na linii Toporów – Sieniawa Lubuska, a od marca 2010 roku torami z Toporowa w okolice Gronowa jeżdżą pociągi z dostawami kruszywa na budowę polbliskiej autostrady A2.
W 1955 r. w Łagowie kręcono nawiązujący do stylistyki włoskiego neorealizmu sensacyjny dramat wojenny - film Jana Rybkowskiego "Godziny nadziei" – swoją małą rolę odegrał w nim również łagowski wiadukt.
