Kochaj Lubuskie - po przygodę na wodę - Pałac Mierzęcin z winnicami
Po przygodę na wodę - wspólna promocja turystyki wodnej – województw lubuskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego. W ramach podróży studyjnej na styku trzech regionów – Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna LOTUR – promując i prezentując swoje województwo - ugościła dziennikarzy w Pałacu Mierzęcin.
O Mierzęcinie źródła historyczne wspominają już w Średniowieczu. W starych kronikach można znaleźć informacje o nadaniach ziemskich dla rodziny von Osten. Mierzęcin pozostał w ich rękach do 1608 roku, a następnie przeszedł w posiadanie rodziny von Kramme. XVII wiek był okresem nieustannych sprzedaży wsi Mierzęcin, rozdrobnienia majątku i prób jego scalania. W 1715 roku majątek ziemski kupiła rodzina von Sydow, która przyczyniła się do wybudowania murowanego kościoła istniejącego po dzień dzisiejszy. W drugiej dekadzie XVIII wieku nastąpiła ostatnia zmiana niemieckiego posesora. Majątek nabyła i rozbudowała rodzina von Waldow. Do 1830 roku majątek rodzinny powiększył się o folwarki w Linkowie, Podleścu, Kępie Zagajnej oraz Waldowthal, gdzie umiejscowiona była huta szkła. Do rozwoju gospodarczego Mierzęcina przyczyniła się, zbudowana w 1850 linia kolejowa, łącząca Poznań ze Stargardem Szczecińskim.
Pałac, siedzibę rodu zbudowano w latach 1861 - 1863 z inicjatywy Roberta Friedricha von Waldow. Okresem największej rozbudowy i przebudowy majątku był początek XX wieku, powstały wówczas nowe budynki gorzelni oraz kompleksu folwarcznego. Okres wojenny pałac i budynki folwarku przetrwały w niemalże nienaruszonym stanie. Po zakończeniu działań wojennych majątek von Waldow przeszedł na rzecz Skarbu Państwa Polskiego. W latach 1945 - 1952 w Pałacu mieścił się dom dziecka dla dzieci upośledzonych, prowadzony przez siostry zakonne a później Państwowy Dom Dziecka, który funkcjonował do roku 1959.
Z chwilą utworzenia Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Mierzęcinie w 1959 wnętrza pałacowe i folwarczne zostały zaadaptowane na biura, przedszkole, świetlicę wiejską, mieszkania pracownicze oraz pomieszczenia gospodarcze. W 1991 roku podjęto decyzję o przeniesieniu biur i zlikwidowaniu przedszkola, a co za tym idzie opuszczeniu budynku, co nastąpiło w 1992 roku – to wtedy rozpoczął się najgorszy okres dla obiektu, zniszczony i zaniedbany stał blisko 6 lat, czekając na przywrócenie dawnej świetności.
W okresie powojennym również park pozostawiony bez opieki, został zapuszczony, zarósł samosiewem drzew, aleje uległy zniszczeniu i zatarciu. Staw zarósł i przemienił się w bagno. Prace rewaloryzacyjne podjęte po 1998 roku doprowadziły założenie parkowe do obecnej świetności. Podczas tych prac odtworzono sieć dróg, założono nawadnianie wgłębne, wprowadzono stylową architekturę ogrodową i posadzono kilkanaście tysięcy roślin wielu ciekawych i rzadkich gatunków.
W 1998 roku pałac wraz z folwarkiem został zakupiony przez firmę NOVOL. W latach 1999 - 2001 gmach pałacu poddano gruntownej renowacji. Adaptowano zrujnowany budynek na ośrodek wypoczynkowy dla pracowników firmy. W ramach prac restauratorsko - konserwatorskich wymieniono dach i całą stolarkę, a w ponad 80% stropy z drewnianych na ceramiczne. Przeprowadzono prace izolacyjne, tynkarskie i sztukatorskie. Oficjalne otwarcie Pałacu Mierzęcin nastąpiło 13 września 2002 roku.
Pałac
Architektura pałacu oraz jego otoczenie stanowi klasyczny przykład rezydencji romantycznej, wzniesionej w stylu neogotyku angielskiego. Zaprojektowany został prawdopodobnie przez G. H. Hitziga i wybudowany został w latach 1861 – 1863. Bryła pałacu składa się z wydłużonego, piętrowego korpusu, podkreślonego wyższymi ryzalitami na osi budowli oraz wysokiej, oktagonalnej wieży. Do niezmienionych i powtarzających się elementów elewacji należą ośmiokątne sterczyny w narożach pałacu, krenelażowa attyka, geometryczne fryzy dekoracyjne oraz portyk wejściowy z gotyckimi łukami "Tudorów". Figury orłów na bocznych słupkach balustrady i kartusz z herbem rodziny von Waldow są ozdobą tarasu.
Widocznym podziałom elewacji pałacu, odpowiada rozplanowanie jego wnętrza - zwłaszcza parteru, którego pomieszczenia zostały odrestaurowane i umeblowane antykami, tak by odtworzyć klimat dawnej rezydencji. Osią kompozycji jest hall (obecnie otwarty do piętra) oraz sala ogrodowa z wyjściem na taras i do parku.
Sala ogrodowa oraz okazała sala balowa to najczęściej wykorzystywane pomieszczenia na różnego rodzaju uroczystości okolicznościowe. Salon muzyczny z zabytkowym fortepianem, salon kominkowy, salonik dla pań - to miejsca kameralnych spotkań.
W zaaranżowanej sali historycznej zgromadzono fragmenty zachowanych elementów wyposażenia Pałacu, stare fotografie byłych właścicieli oraz wnętrz, a także zdjęcia pokazujące obiekt przed i po renowacji wykonanej w latach 1999 - 2001.
Park
Przypałacowy park (o ogólnej powierzchni 15,28 ha) zajmuje północną część założenia. Położony jest na podłużnym wyniesieniu terenowym, opadającym tarasami od Pałacu w kierunku zachodnim i północnym ku podmokłej dolinie rzeki Mierzęcinki. Założenie parkowe rozplanowane w układzie wieloosiowym, promienistym, związane jest ściśle z pałacem, posadowionym na wyniesieniu terenu, z fasadą od wschodu.
Kompozycja przestrzenna parku obejmuje parter ogrodowy z fontanną przed pałacem, od której prowadzi główna aleja parkowa, kończąca się na skrzyżowaniu dwunastu dróg. Po stronie północno - wschodniej i głównej alei parkowej znajduje się podłużna polana widokowa z altaną lipową na skraju. W części wschodniej parku usytuowany jest cmentarz rodowy z mogiłami ostatnich właścicieli z rodziny von Waldow.
Od strony zachodniej park opada tarasami ku stawowi i rzece. Tutaj powstał w ostatnich latach ogród japoński ze stylową architekturą (altana, most, brama torii) i wyspą, na której stoi latarnia japońska.
Park w swej części wschodniej jest krajobrazowym ogrodem angielskim, w którym ogromne drzewa i grupy krzewów eksponowane są na równo ciętym trawniku. Starodrzew występujący w parku to dorodne buki, dęby, platany, lipy, graby i wiązy, wśród których jest ponad 20 pomników przyrody.
Winnica Pałac Mierzęcin
Nieopodal pałacu, nad Jeziorem Mierzęcińskim, na wysokości około 60 m n.p.m. założona została winnica, zajmująca obszar 6,75 ha (druga co do wielkości winnica w Polsce, a największa w województwie lubuskim). Krzewy winorośli rosną na rozległym, łagodnym zboczu o orientacji południowej, południowo - zachodniej jak i na terenie płaskim. Całość terenu jest wyniesiona ponad otaczający go obszar.
Nasadzenia pochodzą z jesieni 2004, 2005 i wiosny 2007 roku. Pałacowa winnica to uprawa 8 głównych odmian winorośli: Pinot Noir, Pinot Gris, Kernling, Riesling, Traminer, Chardonnay, Rondo i Regent. Posiada również niewielkie ilości hybryd takich jak: Sibera, Bianka, Hibernal, Muskat Odesski, Biona i Merzling. Obecnie kompletuje wyposażenie przetwórni. W planie jest również budowa piwnic do leżakowania i degustacji win. Specjalnie zaprojektowana, nowoczesna linia do produkcji win znajdzie się w jednym z budynków na folwarku pałacowym. Spodziewana produkcja to kilkadziesiąt tysięcy butelek rocznie.
Oprac. na podst. www.palacmierzecin.pl
